วันอังคารที่ 14 สิงหาคม พ.ศ. 2555

เทวตาอุยโยชนะคาถา 15-8-55


เทวตาอุยโยชนะคาถา
ทุกขัปปัตตา จะ นิททุกขา                               ขอสรรพสัตว์ทั้งหลาย ที่ถึงแล้วซึ่งทุกข์ จงเป็นผู้
ภะยัปปัตตา จะ นิพภะยา                                 ไม่มีทุกข์และที่ถึงแล้วซึ่งภัย จงเป็นผู้ไม่มีภัย
โสกัปปัตตา จะ นิสโสกา โหนตุ                        และที่ถึงแล้วซึ่งโศก
สัพเพปิ ปาณิโณ                                              จงเป็นผู้ไม่มีโศก         
เอตฺตาวะตา จะ อัมเหหิ                                    และขอเหล่าเทพเจ้าทั้งปวง จงอนุโมทนาซึ่งบุญ
สัมภะตัง ปุญญะสัมปะทัง                               สมบัติ อันเราทั้งหลายก่อสร้างแล้ว
สัพเพเทวานุโมทันตุ                                        ด้วยเหตุมีประมาณเท่านี้
สัพพะสัมปัตติสิทธิยา                                     เพื่ออันสำเร็จสมบัติทั้งปวง
ทานัง ทะทันตุ สัทธายะ                                   มนุษย์ทั้งหลาย จงให้ทานด้วยศรัทธา
สีลัง รักขันตุ สัพพะทา                                                จงรักษาศีลในกาลทั้งปวง
ภาวะนาภิระตา โหนตุ                                      จงเป็นผู้ยินดีแล้วในภาวนา
คัจฉันตุ เทวะตา คะตา                                     เทพดาทั้งหลายที่มาแล้ว เชิญกลับไปเถิด
สัพเพ พุทธา พลัปปัตตา                                 พระพุทธเจ้าทั้งหลาย ล้วนทรงพระกำลังทั้งหมด
ปัจเจกานัญจะ ยัง พะลัง                                  กำลังใดแห่งพระปัจเจกพุทธเจ้าทั้งหลาย
อะระหันตานัญจะ เตเชนะ                               และแห่งพระอรหันต์ทั้งหลายมีอยู่
รักขัง พันธามิ สัพพะโสฯ                                ข้าพเจ้าขอผูกความรักษา ด้วยเดชแห่งกำลังนั้น
โดยประการทั้งปวง.

โพชฌังคะปะริตตัง 15-8-55


โพชฌังคะปะริตตัง
โพชฌังโค สะติสังขาโต                                   โพชฌงค์ ๗ ประการคือ สติสัมโพชฌงค์
ธัมมานัง วิจะโย ตะถา                                                 ธรรมวิจยสัมโพชฌงค์
วิริยัมปิติปัสสัทธิ                                             วิริยะสัมโพชฌงค์ ปีติสัมโพชฌงค์
โพชฌังคา จะ ตะถาปะเร                                 ปัสสัทธิสัมโพชฌงค์
สมาธุเปกขะโพชฌังคา                                                สมาธิสัมโพชฌงค์ อุเบกขาสัมโพชฌงค์เหล่านี้
สัตเตเต สัพพะทัสสินา                                                อันพระมุนีเจ้าผู้เห็นธรรมทั้งสิ้น
มุนินา สัมมะทักขาตา                                      ตรัสไว้ชอบแล้ว
ภาวิตา พหุลีกะตา                                            อันบุคคลมาเจริญทำให้มากแล้ว
สังวัตตันติ อะภิญญายะ                                   ย่อมเป็นไปเพื่อความรู้ยิ่ง
นิพพานายะ จะ โพธิยา                                    เพื่อนิพพาน และเพื่อความตรัสรู้
เอเตนะ สัจจะวัชเชนะ                                      ด้วยความกล่าวสัตย์นี้
โสตถิ เต โหตุ สัพพะทา                                   ขอความสวัสดี จงมีแก่ท่านในกาลทุกเมื่อ
เอกัสมิง สะมะเย นาโถ                                     ในสมัยหนึ่ง พระโลกนาถเจ้า ทอดพระเนตร
โมคคัลลานัญจะ กัสสะปัง                                พระโมคคัลลานะและพระกัสสปะ เป็นไข้
คิลาเน ทุกขิเต ทิสะวา                                      ทุกขเวทนาแล้ว
โพชฌังเค สัตตะ เทสะยิ                                  ทรงแสดงโพชฌงค์ ๗ ประการ
เต จะ ตัง อภินันทิตวา                                     ท่านทั้ง ๒ ก็เพลิดเพลินภาษิตนั้น
โรคา มุจจิงสุ ตังขะเณ                                      หายโรคในขณะนั้น
เอเตนะ สัจจะวัชเชนะ                                      ด้วยความกล่าวสัตย์นี้
โสตถิ เต โหตุ สัพพะทา                                   ขอความสวัสดี จงมีแก่ท่านในกาลทุกเมื่อ
เอกะทา ธัมมะราชาปิ                                       ครั้งหนึ่ง แม้พระธรรมราชา
เคลัญเญนาภิปีฬิโต                                          อันความประชวรเบียดเบียนแล้ว
จุนทัตเถเรนะ ตัญเญวะ                                   รับสั่งให้พระจุนทะเถระ แสดง
ภะณาเปตฺวานะ สาทะรัง                                  โพชฌงค์นั้นโดยยินดี
สัมโพทิตวา จะ อาพาธา                                  ก็ทรงบันเทิงพระหฤทัย
ตัมหา วุฏฐาสิ ฐานะโส                                                หายความประชวรไปโดยฐานะ
เอเตนะ สัจจะวัชเชนะ                                      ด้วยความกล่าวสัตย์นี้
โสตถิ เต โหตุ สัพพะทา                                   ขอความสวัสดี จงมีแก่ท่านในกาลทุกเมื่อ
ปะหีนา เต จะ อาพาธา                                     ก็อาพาธทั้งหลายนั้น
ตัณณันนัมปิ มะเหสินัง                                    อันพระมหาฤาษีทั้ง ๓ องค์ละได้แล้ว
มัคคาหะตะกิเลสาวะ                                        ถึงความไม่บังเกิดเป็นธรรมดา
ปัตตานุปัตติธัมมะตัง                                      ดุจกิเลสอันมรรคกำจัดแล้ว
เอเตนะ สัจจะวัชเชนะ                                      ด้วยความกล่าวสัตย์นี้
โสตถิ เต โหตุ สัพพะทา                                   ขอความสวัสดี จงมีแก่ท่านในกาลทุกเมื่อ

อังคุลิมาลปริตร 15-8-55


อังคุลิมาลปริตร
ยะโตหัง ภะคินิ อะริยายะ ชาติยา ชาโต            ดูก่อนน้องหญิง ตั้งแต่เราเกิดแล้วโดยชาติอริยะ
นาภิชานามิ สัญจิจจะ ปาณัง ชีวิตา                  ไม่รู้จักแกล้ง ปลงสัตว์
โวโรเปตาฯ                                                      มีชีพจากชีวิต
เตนะ สัจเจนะ โสตถิ เต โหตุ                            ด้วยคำสัตย์นี้ ขอความสวัสดีจงมีแก่ท่าน
โสตถิ คัพภัสสะฯ                                            ขอความสวัสดีจงมีแก่ครรภ์ของท่าน